Trouw

Deze week werd ik gebeld door een bekend adverteerder, die na 2 jaar weggaat bij zijn huidige reclamebureau. Nou heb ik diezelfde klant twee jaar terug ook al gesproken. Toen wilde hij weg bij zijn toenmalige bureau. Waar hij ook weer 2 jaar klant was. Hij wisselt dus in 4 jaar 2 x van bureau. En wat de reden ook is, de man is ronduit dwaas bezig. Dat heb ik hem ook gezegd. Niet erg handig zult u zeggen, maar het bespaart ons bureau een hoop ellende, dat geef ik u op een briefje. Zo'n klant heeft zijn zaakjes intern niet op orde. Heeft verkeerde mensen aan het roer.

Weet niet waar hij met zijn merk heen wil op termijn. Gelooft dus niet in de kracht van zijn eigen merk. En gelooft dus feitelijk niet in zichzelf! Dat is de crux! En omdat hij dat niet doet zoekt hij zijn heil bij steeds weer nieuwe reclametovenaars. Wat natuurlijk niet werkt en dan begint de kermis weer opnieuw. Wie zichzelf niet heeft is een dwaler in het leven en vooral in de marketing-communicatie.

Waar consistentie immers the name of the game is. Trouwe klanten worden steeds zeldzamer tegenwoordig. Je bent als bureau je leven geen jaar meer zeker. Dat zorgt voor ongezonde stress aan beide kanten. En komt het werk voor het merk van de onderneming nooit ten goede. U moet maar eens opletten. Sterke en leidende merken zijn vrijwel altijd jarenlang trouw aan hun reclamebureau. Ik noem een Albert Heijn, McDonalds, Ben, Volkswagen. Ze domineren hun marktsegment langjarig. En hebben - soms decennia lang - hetzelfde reclamebureau.

Dat komt omdat beide partijen investeren in elkaars kennis over markt en consument. Er ontstaat een gemeenschappelijk model van de werkelijkheid. Men heeft aan een half woord genoeg, wat de efficiëntie ten goede komt. Het bureau is zeker van zijn inkomen, waardoor het zijn beste talenten voor die klant mobiliseert.
Dat "onzichtbare kapitaal" is kapitalen waard naar mijn smaak. Intelligente adverteerders snappen dat. Domme hannesen niet. Het verschil tussen die twee zie je altijd terug in het marktaandeel. Klant en bureau horen maar één ambitie te hebben en dat is "het beste uit elkaar" halen. De rest is spreekwoordelijk: poppenkast.

Deze column verscheen eerder in “De schrijver en de kijker" (2003)". Veel van de gesproken columns zijn terug te luisteren via het archief van de Business Nieuws Radio-website