dinsdag 15 juni 2010

Nee

"Voor u verbouwt hier Bastion Hotels", knalt het van een spandoek bij de verbouwing van een Bastion Hotel, "Wij verbouwen hier Uw Shell Station", galmt het verderop langs de snelweg, Ik word hier doodmoe van. Verbouwen, mijn Shell station? Donder toch op, Mijn Bastion Hotel? Scheer je weg. Jullie verbouwen jullie Shell station voor jezelf. Om nog meer tankende, vretende en kopende mensen binnen te krijgen. Om geld te verdienen. Zodat de omzet stijgt, de winst, het marktaandeel, de beurskoers.

Daar is niks op tegen, begrijp me goed. Het is die ranzige onderdanigheid die me irriteert en die de laatste tijd overal de kop op steekt. Die bedachte vleierij die als doel heeft mijn ego te strelen. Ook het kassamutsje dat mij "nog een plezierige dag toewenst" begint te irriteren. En ook die borden met "Welkom in Vlagtwedde" of "Bedankt en tot ziens in Zandvoort".

Allemaal "geplease" en geslijm om me in te pakken en mijn euro's af te troggelen. In het reclamevak speelt de slijmerij ook sinds jaar en dag. Natuurlijk, we zitten in de dienstverlening. En zijn accommoderend van instelling. Wat niet betekent dat je voortdurend met je broek op je knieën gebukt moet staan voor je opdrachtgever. Nu het wat minder gaat met "de branche", doen bureaus dat wel. Al kraamt een klant misdadige lulkoek uit, wij reclamemensen vinden zijn hypothese "buitengewoon interessant”.

Al stelt de klant bespottelijke timing-eisen, het bureautje past daar wel een overwerkmouwtje aan. En, o wee, als hij vragen wil stellen over de factuur. Dan willen reclamemensen daar dezelfde dag nog over praten, want we hebben uiteraard veel begrip voor zijn "insteek". Wat een kleffe treurigheid, En, wat een gemis aan integriteit want dat is het.

Geef mij m'n tuinman maar. Op de vraag of hij 20 rododendrons à raison van €100.- per stuk wil planten, zegt hij: "NEE. Nee, dat kan niet want je zit in de kleigrond. En rododendrons hebben zandgrond nodig." "Ja maar, kan je het niet toch proberen?" roep ik reclame-glijerig. "Neehee, dat kan niet!" zegt hij. "Dat zeg ik toch!"

Dat woord "nee" moet terug in het sociale verkeer, als u het mij vraagt. "Nee" is een verrukkelijk woord. Helder en lekker duidelijk. Zeg vandaag gewoon eens 5 keer "NEE". Durf het maar, daar knapt uw zakendag heel erg van op.

Deze column verscheen eerder in “De schrijver en de kijker" (2003)". Veel van de gesproken columns zijn terug te luisteren via het archief van de Business Nieuws Radio-website

Geen opmerkingen:

Een reactie posten