Jachtmeutes

Bush of Gore... it's a bore... Maar wat me vooral opvalt is hoe laatdunkend wij doen over "het Amerikaanse volk". Alsof het primaat van de domheid alleen voor hen geldt en niet voor ons. Wel eens in Kootstertille verdwaald? Of in Ulft of Dussen beland? Precies.

Onze domheid is niet veel ontwikkelder dan die in een gehucht in Arizona. Rij een half uur van Amsterdam, stap het café in, en je waant je in het buitenland. "Heej joah, moetje joah, heej jij..." etc. De ééndimensionale beleving van het bestaan is van alle tijden en van alle mensen. Elias Canetti schrijft daar behartenswaardige passages over. Hij vergelijkt ons met jachtmeutes die aanzwellen op bevel, op zoek naar elkaars nabijheid, in een gezamenlijk ideaal. Worden de meutes te massaal om te manoeuvreren, dan splijten ze zich in kleinere eenheden. Om vervolgens weer in omvang toe te nemen. Een figuur dat zich blijft herhalen. Dit zijn dus doelgroepen, intelligente lezer.

Geef ze een mobieltje en de zwerm zwelt vanzelf in de herkenning van de collectieve drift. Imitatie als sterkste koopmotivator. En reclame als openbare aanjager van dat proces. Daarom is openbare waarneming de basisvoorwaarde voor een merk. (En geloof ik nog niet zo in die internet-merken. Amazon is de eerste aanbieder in een zelf-uitgevonden categorie. Dan volstaat produktbeleving. Zodra er 50 of 150 bolcommen bijkomen, zal ook Amazon de STER op moeten. Maar dit terzijde.)

Het mobieltje is naar mijn smaak het nieuwe sieraad van de onwetenden. Die wippen en wappen op bevel. Nooit eerder moest je je eigen slap gelul zo duur betalen. Maar de meutes jagen door.

U begrijpt: ik heb geen mobieltje. Ik verzet me. En, heel eerlijk, ik ben er te onhandig voor. Een domheid die me erg bevredigt.

Deze column verscheen eerder in “Eug Sans Gène" (2000). Veel van de gesproken columns zijn terug te luisteren via het archief van de Business Nieuws Radio-website.