Vertoon

Alles is beeldvorming tegenwoordig, dat weet u net zo goed als ik. Wij reclamemensen eten daarvan. Je ziet het ook in de politiek, waar zo'n draaiend jochie als Wouter Bos puur op zijn frisse koppie succes boekt bij de verkiezingen, maar nu op alle fronten bakzeil moet halen. Daar hoor je dan niemand over.

Er lijkt geen waarheid meer te bestaan, alles is perceptie. Het doen geloven van een tevoren bedachte werkelijkheid. Politiek, reclame, oorlogspropaganda: het stoelt op dezelfde manipulerende wetmatigheden.

Reclamemensen bedenken al die illusies en dat kan haast niet zonder gevolgen blijven voor je eigen ziel. Als je voortdurend schone schijn moet bedenken voor je opdrachtgevers, ga je daar op een zeker moment in geloven. Je gaat denken dat die imago's die je bedenkt echt waar zijn. Daarom zijn reclamemensen zelf ontzettend bezig met het uiterlijk vertoon. U moet en zal denken dat het met ons geweldig gaat. Dat heeft vaak iets zieligs, naar mijn smaak.

De minder oppervlakkigen onder ons hebben daar wel eens last van. Zo sprak ik laatst een collega-directeur van een topreclamebureau. De man heeft groot aanzien, een mooie villa, een ontzettend dikke auto en een internationaal vastgetimmerde bonus. Toch voelde hij zich matig in zijn velletje. Vindt zichzelf een verdwaald acteur op een verkeerd podium. De gedachte nog jaren achtereen zijn intellect te moeten inzetten voor auto's, soep, mobiel speelgoed en consumptief krediet benauwt hem in hoge mate.

Die ondragelijke dunheid van het bestaan kan een dagelijkse kwelling vormen. Terwijl reclame een echt vak is waar je zeer getalenteerd voor moet zijn.

Toch kijken we vaak jaloers naar mensen die iets 'echts' doen. De verpleegster, de tuinman of meubelmaker kunnen rekenen op onze bewondering. Zo ook de schrijver, acteur of musicus. Hun bijdrage aan het algemeen welzijn lijkt ons altijd substantiëler dan het slimme kopregeltje voor een maaltijdsoep.

Maar, ook die constatering is natuurlijk perceptie. Alles is immers illusie en als we dat goed begrijpen, dan is nederigheid een prima remedie om te overleven. Neem wat je doet serieus, maar vooral jezelf niet.

Deze column verscheen eerder in “De stem van Eugène" (2002)". Veel van de gesproken columns zijn terug te luisteren via het archief van de Business Nieuws Radio-website